Τι είναι το διαφορετικό, το ασυνήθιστο, το απροσδόκητο, το δύσκολο, ίσως και το μη φυσιολογικό; Ένα παιδί στο φεγγάρι μήπως; Ένα παιδί σε τόπο που δεν έχει πάει κανείς; Σαν να λέμε ένα παιδί με αυτισμό...
Όσο κι αν είναι πλέον συνηθισμένο να σκεφτόμαστε όλο και περισσότερο τον εαυτό μας, αδιαφορώντας -προκλητικά πολλές φορές- για τον διπλανό μας, ένα είναι σίγουρο: Όταν κινδυνεύει κάποιος ή έχει ένα πρόβλημα (μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία), βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο και κατ’ επέκταση το πρόβλημά του πολύ σύντομα θα γίνει και δικό μας! Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, όταν μια ποντικοπαγίδα μπαίνει στο σπίτι δεν αποτελεί πρόβλημα μόνο για τον ποντικό... Η ιστορία που ακολουθεί είναι πιο επίκαιρη από ποτέ!
Είπα να συγκεντρώσω κάποια στιγμή την "προίκα" μου σε εποπτικό υλικό! Μερικές ιδέες για τους τοίχους μικρότερων αλλά και μεγαλύτερων τάξεων.
Το πρώτο πράγμα που αντικρίζουν τα πιτσιρίκια μπαίνοντας στην τάξη τους είναι η πόρτα της αίθουσας! Μια όμορφα στολισμένη πόρτα σίγουρα θα βελτιώσει τη διάθεσή τους και θα συμβάλλει στη δημιουργία θετικού κλίματος για το μάθημα.
«Πριν 3 μέρες ήμουν στο Καστελλόριζο, σας μιλάω μετά λόγου
γνώσεως, σας μεταφέρουν υπερβολές», «Δε χάνουνε καμία μέρα προϋπηρεσίας, μα τι
είναι αυτά που λένε…», «Θέλουμε να είναι την επόμενη μέρα», «Η παρουσίασή τους μετά
από 2 ή 3 μέρες δε δημιουργεί κανένα πειθαρχικό πρόβλημα ή απώλεια στις θέσεις,
μη λέμε τώρα και ό,τι θέλουμε…»
